

6 Şubat’ta evlerini kaybettiler. Ardından eşyalarını, işlerini, araçlarını, birikimlerini ve kurdukları hayatı geride bıraktılar. Üç yılı aşkın süredir konteynerlerde yaşam mücadelesi veren binlerce kiracı depremzede, şimdi yeni bir belirsizliğin eşiğinde.
Unutulma Korkusu
Depremzedeleri en çok yaralayan ise, yaşadıkları zorlukların zamanla unutulduğunu ve seslerinin eskisi kadar duyulmadığını düşünmeleri. Geçen üç yılda birçok kiracı depremzede, ev sahibi bulma konusunda ciddi güçlüklerle karşılaştı. Kira fiyatlarının artması ve ev sahiplerinin depremzedelere karşı çekinceli davranması, bu kesimi daha da zor duruma soktu.
Konteynerlerde yaşayan aileler, temel ihtiyaçlarını karşılamakta bile zorluk çekiyor. Çocukların eğitimi, sağlık hizmetlerine erişim ve sosyal hayat gibi konular, depremzedelerin günlük endişelerini oluşturuyor. Birçok aile, yeniden ayağa kalkabilmek için devlet desteği ve sosyal yardım programlarına muhtaç durumda.
Hatay’da depremzedelerin durumu, sadece ekonomik değil, psikolojik açıdan da ağır bir yük oluşturuyor. Yaşadıkları travma ve belirsiz gelecek kaygısı, birçok depremzedenin ruh sağlığını olumsuz etkilemiş durumda.








